Kuszyn – Najlepsi W Polsce Paroles

Najlepsi W Polsce – Kuszyn Paroles

Wchodzę na bit jakbym wbijał z koroną do sali

Mówią: "to tylko rap" – ja tu buduję pomniki ze stali

Każdy wers to skalpel, rozcina im maski i twarze

Oni chcą wejść na szczyt, ja już z wysokości patrzę

Mam więcej warstw niż wasze kariery w planach

Wy składacie sylaby, ja składam imperia na kartach

Płynę po taktach, jakbym miał grawitację w kieszeni

U mnie każdy wers zostawia ślad, u was tylko dym i cienie

To nie przypadek – to matematyka rymów

Liczę przewagę, zanim wy policzycie streamów

Nie gram pod modę, bo moda umiera co sezon

Ja zostawiam klasykę, która przeżyje was z legendą

Nie pytaj, kto rządzi — odpowiedź masz między wersami

Gram w inną ligę, wy wciąż walczycie z kwalifikacjami

Każdy mój akcent to cios, każdy oddech to presja

U was ambicja na pokaz, u mnie konsekwencja

Robię crescendo, gdy oni dopiero stroją instrumеnty

Ich sukces trwa chwilę, mój zostawia permanentny odcisk pamięci

Niе szukam jebanego poklasku, bo poklask sam mnie znajduje

Gdy kończę szesnastkę, pół sceny od nowa kalkuluje

Mam pióro jak katana — tnie równo, bez zawahania

Wy macie deklaracje, ja mam dowody w nagraniach

Najlepsi w Polsce? To brzmi jak zwykły komunikat

Bo kiedy wchodzę na bit, konkurencja wybiera unik

Najlepsi w Polsce – powiedz to głośniej, nie ciszej

Kiedy wchodzimy na scenę, konkurencja znika jak wyżej

Nie proszę o miejsce – sam stawiam sobie podium

Każdy wers to manifest, każdy numer – toium

Najlepsi w Polsce, nie trzeba pieczątek ni medali

Historię piszą zwycięzcy, nie ci co tylko gadali

Idziemy po swoje, aż zadrży cała scena

Bo talent bez odwagi nigdy nie zmieni systemu, na to szans nie ma

Mam flow jak tornado, co zrywa fundamenty

Twoje szesnastki brzmią przy tym jak szkolne eksperymenty

Wy chcecie być wielcy? To najpierw unieście ciężary

Bo korona uwiera tych, co mają puste zamiary

Nie kopiuję nikogo, bo kopie zostają kopiami

Ja tworzę kierunki, wy tylko biegniecie śladami

Mój rap ma pazury, twój ledwie paznokcie

Wchodzę po tron z uśmiechem, nie czekam na zgodę

Pancz za panczem, jak seria bez końca w magazynku

Wy łapiecie oddech, ja dopiero robię rozbieg do wyniku

Najlepsi w Polsce? Kurwa, Nie pytaj, kto dzisiaj prowadzi

Gdy milknie bit, zostaje nazwisko – reszta się zgadzi

Nie mierzę w poprzeczkę — celuję ponad horyzont

Wy liczycie followersów, ja buduję

Własny pomnik

Każdy mój wers ma ciężar jak stalowe konstrukcje

Wasze punchline'y odbijają się echem bez produkcji

Technika spleciona z treścią — to nie przypadek, a projekt

Gram w szachy na bitach, wy dalej rzucacie monetę

Jestem jak finał, zanim zdążyliście napisać wstęp

Wy gasicie światło, ja dopiero rozpalam tę grę

Nie chcę korony — biorę ją, bo leży bez właściciela

Każdy mój numer zamienia sceptyków w obserwatorów z pierwszego rzędu

Najlepsi w Polsce? Nie muszę tego udowadniać co chwilę

Bo kiedy milknie muzyka, nadal słychać moje linie

Najlepsi w Polsce – powiedz to głośniej, nie ciszej

Kiedy wchodzimy na scenę, konkurencja znika jak wyżej

Nie proszę o miejsce – sam stawiam sobie podium

Każdy wers to manifest, każdy numer – toium

Najlepsi w Polsce, nie trzeba pieczątek ni medali

Historię piszą zwycięzcy, nie ci co tylko gadali

Idziemy po swoje, aż zadrży cała scena

Bo talent bez odwagi nigdy nie zmieni systemu, na to szans nie ma